ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

မြစ်ငယ်တစ်ခုရဲ့ ကမ်းနားဘေးမှာ သစ်ပင်လေး တစ်ပင်ရှင်သန်နေသလို အဲသည့်သစ်ပင်ရဲ့ အရိပ်ကိုခိုနေတဲ့ မိချောင်း နှစ်ကောင်ကလည်း မြစ်ထဲမှာ နေထိုင်နေကြတယ်။

သစ်ပင်ရဲ့အောက်ခြေအခေါင်းပေါက်ထဲမှာ မြွေတစ်ကောင်ကလည်းနေထိုင်နေသလို အဲသည့်မြွေကို စားချင်နေသည့် နှစ်ပေါင်းများစွာချောင်းနေသောထိုနားဝန်ကျင် ကျင်လည်နေသည့်ခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင်ကလည်းရှိတယ်။

တနေ့ ထင်းခုတ်သား လုလင်တစ်ယောက်ဟာ ထင်းရရန်အတွက် လိုက်ရှာဖွေနေရင်း ကမ်းနာတွင် ရှင်သန်နေသော သစ်ပင်ကိုဝမ်းသာအားရ အားကြိုးမာန်တက်ဖြင့် ခုတ်လှဲနေစဉ် လူ၏ အနံ့ကိုရသောသစ်ခေါင်းထဲမှမြွေဟာ ကိုက်ခဲဖို့ရန်ထွက်လာခဲ့တယ်။

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

သစ်ခုတ်သမားလည်း ထိုမြွေကိုမြင်ရ၍ ကြောက်လန့်ကာ အသက်ဘေးနှင့်ရင်ဆိုင်ကြောက်လန့်သည့်အတွက် ပုဆိန်ဖြင့်ထိုမြွေကိုခုတ်ဖြတ်ဖို့မေ့လျော့ကာပုဆိန်ကိုပြစ်ချ၍ အပင်ပေါ်သို့အတင်းတက်ပြေးလေသည်။

လုလင်၏အဖြစ်ကိုမြင်နေသောမိချောင်းနှစ်ကောင်ကလည်း အပင်မှပြုတ်ကျလာလျင် ကိုက်သတ်စားရန် အရန်သင့် စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။ခြင်္သေ့ကြီးကလည်းတွင်းခေါင်းထဲမှထွက်လာသောမြွေကိုမြင်ကာ

အခွင့်ရေးကျပြီဟုဆိုတာထိုမြွေ ၏ အဆင်းကို အောက်မှစောင့်မျှော်နေလေသည်။ ထင်းခုတ်သမားလုလင်သည် သစ်ကိုင်းအားတွဲခိုလျှက်အခက်ခဲဖြင့်ရင်ဆိုင်နေရတဲ့အချိန် လွတ်မြောက်ရန်အတွက် လက်နက့်ဆိုတာလည်းဘာမျှမရှိဦးနှောက်ကိုအသုံးချပြုမှ

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

အသက်ဘေးကလွတ်မြောက်မည်ကို သုံးသပ်မိလိုက်တယ်။ အောက်ကိုပြုတ်ကျ၍ စားသောက်ရန်အသင့်စောင့်နေသော မိချောင်းနှစ်ကောင်ကိုကြည့်ကာ အားပါးတရ ဟားတိုက်ကာဖြင့် ရယ်လိုက်တယ်။

မိချောင်းနှစ်ကောင်ဟာ လုလင်၏အဖြစ်သနစ်ကိုကြည့်၍ အသက်ဘေးနဲ့ရင်ဆိုင်နေရတာတောင်ရယ်နိုင်သေးတယ်။ ဘာကြောင့်များလည်းဟု မေးမြန်းလိုက်လေ၏။ငါရယ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းကတစ်ခြားမဟုတ် မြွေကိုက်၍

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

အောက်ကိုပြုတ်ကျခဲ့လျှင် ငါ့ခန္ဓာသည်ကား ပကတိ ခန္ဓာကိုယ် အနေထားမျိုးမဟုတ်တော့..အဆိပ်သင့်နေတဲ့ခန္ဓာ၊ဆိပ်တုံးကြီးသာဖြစ်တယ်..အဆိပ်တွေဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုသင်တို့စားသောက်ခဲ့ပါလျှင်

ငါ့လိုပဲ သင်တို့လည်း မကြာမီအချိန်မှာအ ဆိပ် သင့်လို့သေရတော့မည်ကို တွေး၍ ဒါကိုမသိရလေသလားဟုသင်တို့ရဲ့အတွေးခေါ်ဉာဏ်သည် နုံချာလွန်းလှ၍ ငါသည်ရယ်မောရခြင်းဖြစ်တယ်လို့ ဖြေလေ၏။

ထိုအချိန်မှာ မိချောင်းနှစ်ကောင်ဟာ ဖြစ်လာမယ့် ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်သုံးသပ်လိုက်သောအခါလုလင်ပြောတာ ဟုတ်နေတာပဲ ဆိုကာဖြင့်မိချောင်းများသည် ထိန့်လန့်ကာနေလေ၏။ထင်းခုတ်သမားလုလင်သည် မြွေဘက်သို့လှည့်၍

အသင်မြွေမင်း ငါ့ကို သင်ကိုက်လိုက ကိုက်လို့ရပါသည် သို့သော်လည်း ငါသေသလို သင်လည်း ခြင်္သေ့ကပြန်လည်ကိုက်သတ်၍သေရမည့်သူသာဖြစ်၏လို့ပြောလိုက် လေသော အခါ ခြင်္သေ့ကလည်း လုလင်ပြောတာမှန်၏။

သင့်ကိုစားချင်သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများမကစောင့်စားခဲ့ရသည် သည်နေ့တော့စောင့်ရကျိုးနပ်ပြီလို့ ခြင်္သေ့က မြွေကိုပြောလိုက်သောအခါ မြွေကလည်း ခြင်္သေ့ကြီး သင်ဟာ ငါ့ကိုသုံးချက်လောက်ကိုက်ပါက

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

သင့်ကို ငါတစ်ချက်လောက်တော့ပြန်ကိုက်နိုင်သေး၏။သင့်ကြောင့် ငါသေရသလို သင်လည်း ငါ့ရဲ့အဆိပ်ကြောင့်သေရမည်မဟုတ်လား ဟုမြွေကပြောပြလေ၏။ အားလုံး တကွ အပြန်လန်သေရတော့မည်ကိုကြောက်လန့်ကြသောအခါ

မိချောင်းက သင်လုလင်ငါတို့သည် အဆိပ်သင့်နေသောသင့်ခန္ဓာကိုအားလုံးဝအလိုမရှိ ခြင်္သေ့ကြီးကလည်းသင်မြွေမင်း တစ်ဝမ်းဝရုံဖြင့်ငါ့အသက်အား မလဲနိုင်၊ မြွေကလည်း အသင်လုလင် ငါမသိသော ငါ့အသက်အန္တရာယ်ကိုသင်ဖော်ပြပေး၏

ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်သော သင့်အား ငါသည်မကိုက်လို၊ ဤသို့ဖြင့် တစ်ယောက် နှင့် တစ်ယောက်တို့၏ အသက်အန္တရာယ်အခက်ခဲတို့ကိုအတူတကွဖြေရှင်းလိုက်ကြပါတယ်အဲ့နောက်မှာတော့ အဆိုပါသတ္တဝါတွေဟာ မေတ္တာတွေဂဟေဆက် ပေါင်းဖတ်ကာ သင့်မြတ်သွားကြလို့တစ်သက်လုံးအတူတကွနေထိုင်သွားကြပါတော့တယ်။

Credit – ဖန်ခါးမြေအရှင်

Unicode

ဉာဏ္ေကာင္းသြားတဲ့ သစ္ခုတ္သမား

ျမစ္ငယ္တစ္ခုရဲ႕ ကမ္းနားေဘးမွာ သစ္ပင္ေလး တစ္ပင္ရွင္သန္ေနသလို အဲသည့္သစ္ပင္ရဲ႕ အရိပ္ကိုခိုေနတဲ့ မိေခ်ာင္း ႏွစ္ေကာင္ကလည္း ျမစ္ထဲမွာ ေနထိုင္ေနၾကတယ္။

သစ္ပင္ရဲ႕ေအာက္ေျခအေခါင္းေပါက္ထဲမွာ ေႁမြတစ္ေကာင္ကလည္းေနထိုင္ေနသလို အဲသည့္ေႁမြကို စားခ်င္ေနသည့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေခ်ာင္းေနေသာထိုနားဝန္က်င္ က်င္လည္ေနသည့္ျခေသၤ့ႀကီးတစ္ေကာင္ကလည္းရွိတယ္။

တေန႔ ထင္းခုတ္သား လုလင္တစ္ေယာက္ဟာ ထင္းရရန္အတြက္ လိုက္ရွာေဖြေနရင္း ကမ္းနာတြင္ ရွင္သန္ေနေသာ သစ္ပင္ကိုဝမ္းသာအားရ အားႀကိဳးမာန္တက္ျဖင့္ ခုတ္လွဲေနစဥ္ လူ၏ အနံ႔ကိုရေသာသစ္ေခါင္းထဲမွေႁမြဟာ ကိုက္ခဲဖို႔ရန္ထြက္လာခဲ့တယ္။

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

သစ္ခုတ္သမားလည္း ထိုေႁမြကိုျမင္ရ၍ ေၾကာက္လန္႔ကာ အသက္ေဘးႏွင့္ရင္ဆိုင္ေၾကာက္လန္႔သည့္အတြက္ ပုဆိန္ျဖင့္ထိုေႁမြကိုခုတ္ျဖတ္ဖို႔ေမ့ေလ်ာ့ကာပုဆိန္ကိုျပစ္ခ်၍ အပင္ေပၚသို႔အတင္းတက္ေျပးေလသည္။

လုလင္၏အျဖစ္ကိုျမင္ေနေသာမိေခ်ာင္းႏွစ္ေကာင္ကလည္း အပင္မွျပဳတ္က်လာလ်င္ ကိုက္သတ္စားရန္ အရန္သင့္ ေစာင့္ဆိုင္းေနေလသည္။ျခေသၤ့ႀကီးကလည္းတြင္းေခါင္းထဲမွထြက္လာေသာေႁမြကိုျမင္ကာ

အခြင့္ေရးက်ၿပီဟုဆိုတာထိုေႁမြ ၏ အဆင္းကို ေအာက္မွေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေလသည္။ ထင္းခုတ္သမားလုလင္သည္ သစ္ကိုင္းအားတြဲခိုလွ်က္အခက္ခဲျဖင့္ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့အခ်ိန္ လြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ လက္နက့္ဆိုတာလည္းဘာမွ်မရွိဦးေႏွာက္ကိုအသုံးခ်ျပဳမွ

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

အသက္ေဘးကလြတ္ေျမာက္မည္ကို သုံးသပ္မိလိုက္တယ္။ ေအာက္ကိုျပဳတ္က်၍ စားေသာက္ရန္အသင့္ေစာင့္ေနေသာ မိေခ်ာင္းႏွစ္ေကာင္ကိုၾကည့္ကာ အားပါးတရ ဟားတိုက္ကာျဖင့္ ရယ္လိုက္တယ္။

မိေခ်ာင္းႏွစ္ေကာင္ဟာ လုလင္၏အျဖစ္သနစ္ကိုၾကည့္၍ အသက္ေဘးနဲ႔ရင္ဆိုင္ေနရတာေတာင္ရယ္ႏိုင္ေသးတယ္။ ​ဘာေၾကာင့္မ်ားလည္းဟု ေမးျမန္းလိုက္ေလ၏။ငါရယ္လိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္းကတစ္ျခားမဟုတ္ ေႁမြကိုက္၍

ေအာက္ကိုျပဳတ္က်ခဲ့လွ်င္ ငါ့ခႏၶာသည္ကား ပကတိ ခႏၶာကိုယ္ အေနထားမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့..အဆိပ္သင့္ေနတဲ့ခႏၶာ၊ဆိပ္တုံးႀကီးသာျဖစ္တယ္..အဆိပ္ေတြဖုံးလႊမ္းေနတဲ့ ငါ့ခႏၶာကိုယ္ကိုသင္တို႔စားေသာက္ခဲ့ပါလွ်င္

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ငါ့လိုပဲ သင္တို႔လည္း မၾကာမီအခ်ိန္မွာအ ဆိပ္ သင့္လို႔ေသရေတာ့မည္ကို ေတြး၍ ဒါကိုမသိရေလသလားဟုသင္တို႔ရဲ႕အေတြးေခၚဥာဏ္သည္ ႏုံခ်ာလြန္းလွ၍ ငါသည္ရယ္ေမာရျခင္းျဖစ္တယ္လို႔ ေျဖေလ၏။

ထိုအခ်ိန္မွာ မိေခ်ာင္းႏွစ္ေကာင္ဟာ ျဖစ္လာမယ့္ ျဖစ္စဥ္ကို ျပန္သုံးသပ္လိုက္ေသာအခါလုလင္ေျပာတာ ဟုတ္ေနတာပဲ ဆိုကာျဖင့္မိေခ်ာင္းမ်ားသည္ ထိန္႔လန္႔ကာေနေလ၏။ထင္းခုတ္သမားလုလင္သည္ ေႁမြဘက္သို႔လွည့္၍

အသင္ေႁမြမင္း ငါ့ကို သင္ကိုက္လိုက ကိုက္လို႔ရပါသည္ သို႔ေသာ္လည္း ငါေသသလို သင္လည္း ျခေသၤ့ကျပန္လည္ကိုက္သတ္၍ေသရမည့္သူသာျဖစ္၏လို႔ေျပာလိုက္ ေလေသာ အခါ ျခေသၤ့ကလည္း လုလင္ေျပာတာမွန္၏။

သင့္ကိုစားခ်င္သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားမကေစာင့္စားခဲ့ရသည္ သည္ေန႔ေတာ့ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္ၿပီလို႔ ျခေသၤ့က ေႁမြကိုေျပာလိုက္ေသာအခါ ေႁမြကလည္း ျခေသၤ့ႀကီး သင္ဟာ ငါ့ကိုသုံးခ်က္ေလာက္ကိုက္ပါက

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

ဉာဏ်ကောင်းသွားတဲ့ သစ်ခုတ်သမား

သင့္ကို ငါတစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ျပန္ကိုက္ႏိုင္ေသး၏။သင့္ေၾကာင့္ ငါေသရသလို သင္လည္း ငါ့ရဲ႕အဆိပ္ေၾကာင့္ေသရမည္မဟုတ္လား ဟုေႁမြကေျပာျပေလ၏။ အားလုံး တကြ အျပန္လန္ေသရေတာ့မည္ကိုေၾကာက္လန္႔ၾကေသာအခါ

မိေခ်ာင္းက သင္လုလင္ငါတို႔သည္ အဆိပ္သင့္ေနေသာသင့္ခႏၶာကိုအားလုံးဝအလိုမရွိ ျခေသၤ့ႀကီးကလည္းသင္ေႁမြမင္း တစ္ဝမ္းဝ႐ုံျဖင့္ငါ့အသက္အား မလဲႏိုင္၊ ေႁမြကလည္း အသင္လုလင္ ငါမသိေသာ ငါ့အသက္အႏၲရာယ္ကိုသင္ေဖာ္ျပေပး၏

ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ေသာ သင့္အား ငါသည္မကိုက္လို၊ ဤသို႔ျဖင့္ တစ္ေယာက္ ႏွင့္ တစ္ေယာက္တို႔၏ အသက္အႏၲရာယ္အခက္ခဲတို႔ကိုအတူတကြေျဖရွင္းလိုက္ၾကပါတယ္အဲ့ေနာက္မွာေတာ့ အဆိုပါသတၱဝါေတြဟာ ေမတၱာေတြဂေဟဆက္ ေပါင္းဖတ္ကာ သင့္ျမတ္သြားၾကလို႔တစ္သက္လုံးအတူတကြေနထိုင္သြားၾကပါေတာ့တယ္။