စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

ဖုန်းတွေမပေါ်သေးတဲ့ခေတ် အပြာကားတွေကို ဖုန်းထဲမှာကြည့်လို့မရတဲ့ခေတ်မှာပေါ့။ အရပ်မြင့်မြင့်အသားဖြူဖြူ လူရည်သန့် လူငယ်တျောက် ဟိုတယ်ထဲကိုဝင်လာတယ်။ကောင်တာရှေ့ရောက် ဟိုတယ်ပိုင်ရှင်သူဌေးကိုမေးတယ်။

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

man – အခန်းနံပါတ် ၃၉ အားလား boss အားပါတယ်ဗျ man ကျွန်တော်ယူလို့ရမလား boss – ရတာပေါ့ဗျ man – ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါ။လူငယ်ကအခန်းထဲမဝင်ခင် ကွန်ဒုံး (၃)ခုရယ် ဓားမြှောင်( ၆ )ချောင်းရယ်

လက်ဖက်ရည် (၂ )ခွက်ရယ်ရနိုင်မလားလို့ သူဌေးကိုမေးတယ်။ သူဌေးကလဲရနိုင်ပါတယ်လို့ သဘောတူလိုက်တယ်။ဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ပတ်သက်လို့ သူအနဲငယ်အံသြသွားပြီး စိတ်ရှုပ်သွားတာတော့အမှန်ပဲ။ လူငယ်ကို မေးစရာတွေရှိလာတယ်။

လူငယ်ကအခန်းကိုသွားတဲ့လမ်းတစ်လျှောက် ဘာစကားတစ်ခွန်းမှမဟဘူး ဒီတော့သူဌေးက မေးဖို့အခွင့်မသာဘူး။အဲသည်အချိန်မှာပဲ အခန်းနံပါတ် ၃၉ ကိုရောက်တော့ လူငယ်က အခန်းထဲဝင်သွားတယ်။ သူကတော့မေးခွန်းတွေ မမေးလိုက်ရပဲ ကျန်နေခဲ့တယ်။

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

ညသန်းခေါင်ယံအချိန်လောက် ရောက်တော့ လူငယ်ရဲ့အခန်းထဲကနေ ယောင်္ကျားနဲ့မိန်းမတယောက် ကာမဆက်ဆံနေသလိုပဲ အော်ညည်းသံတွေ ကုတင်ပွတ်ဆွဲသံတွေ အော်ဟစ်ညည်းညူသံတွေကြားရတယ်။

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

အဲသည်ညသူဌေးအိပ်မပျော်တော့ဘူး။ သူ့ခေါင်းထဲ အတွေးတွေဝင်လာတယ်။ အဲ့သည်အံသြစရာကောင်းတဲ့အသံတွေက ဘယ်ကလာတာ ဖြစ်နိုင်မလဲပေါ့။ မနက်ခင်းရောက်တော့ လူငယ်က အခန်းလာအပ်တယ်။

သော့ရတာနဲ့ သူဌေးကအခန်းကို သိချင်ဇောနဲ့အပြေးသွားကြည့်တယ်။ အခန်းထဲမှာ အရာအားလုံးအကောင်းတိုင်းပဲ။ ပုံမှန်မဟုတ်တာ တစ်ခုမှမတွေ့ဘူး။ကွန်ဒုံး( ၃ )ခုရယ်၊ ဓါးမြှောင်( ၆ )ချောင်းရယ် ၊ လက်ဖက်ရည် (၂ )ခွက်ရယ် အားလုံးအကောင်းတိုင်းပဲ။

ကောင်တာမှာလူငယ်က ပိုက်ဆံရှင်းတယ်။ ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းမှတ်ချက်မှာ အရမ်းအဆင်ပြေကြောင်း မှတ်ချက်ပေးတယ်။ပြုံးပြီးတော့ ကားပေါ်တက်သွားတယ်။ သူဌေးက ချွေးတွေပျံနေပြီ ဒါပေမယ့်

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

ညကသူဘာကြားခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတော့ ဝန်ထမ်းတွေကို မပြောပြပဲထားလိုက်တယ်။သူညကအသံတွေ တကယ်ကြားခဲ့တာလား သူ့ကိုယ်သူဝေခွဲမရ အတွေးတွေပွားပြီး ကျန်ခဲ့တယ်။ တစ်နှစ်တိတိကြာပြီးတဲ့အချိန်မှာ

လူငယ်ကဟိုတယ်ကို ပြန်ရောက်လာတယ်။သူဌေးစိတ်ထဲမှာ ပဟေဠိဖြစ်နေတယ်။ လူငယ်ကမနှစ်ကလိုပဲ အခန်းနံပါတ် ၃၉၊ ကွန်ဒုံး၃ခု ၊ ဓားမြှောင်( ၆ )ချောင်း၊ လက်ဖက်ရည် (၂ )ခွက် ဒါတွေပဲမှာတယ။

ဒီတစ်ခါတော့ သူဌေးကမနေနိုင်တော့ဘူး။ ဒီအခန်းထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်လဲဆိုတာ အမှန်တရားကိုသိဖို့ အချိန်တွေကုန်ခံ မအိပ်ပဲ စောင့်ကြည့်တယ်။ ညသန်းခေါင်ယံရောက်လာပြီ။

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

အခန်းထဲကနေ အရင်လိုကမဆက်ဆံနေတဲ့အသံတွေ ကြားရပြန်တယ်။ ပရိဘောကခုံတွေ ပွတ်တိုက်ပြိုလဲသံတွေ ပြန်ကြားရပြန်တယ် ဝရုန်းသုန်းကားနဲ့ ။ဒီတစ်ခါအရင်တစ်ခေါက်ကထက်

အသံပိုကျယ်လောင်လာတယ်။အမတန်စိတ်ဝင်းစားဖို့ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးညည်းတွားသံတွေပါကြားလာရတယ်။ မနှစ်ကမကြားဖူးတဲ့အသံမျိုးတွေပါ ကြားလာရတယ်။

မနက်မိုးလင်းလာတော့ လူငယ်အခန်းပြန်လာအပ်တယ်။ သူဌေးကသော့ယူပြီး အခန်းကိုခါတိုင်းလိုပဲ ပြန်သွားကြည့်တယ်။ အခန်းထဲမှာအရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းပဲ။ဘာမှမထူးခြားဘူး။ ဒီတစ်ခါလဲမနှစ်ကလိုပဲ

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

လူငယ်ကပိုက်ဆံရှင်းတယ် ဝန်ထမ်းတွေကို မုန့်ဖိုးပါပေးသွားတယ်။အရင်လိုပြုံးပြီး ဟိုတယ်ကထွက်သွားပြန်တယ်။ သူဌေးအမှန်တရားကို စတင်ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားပါတော့တယ်။ သူယူခိုင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဆက်စပ်ကြိုးစားကြည့်တယ်။

ကွန်ဒုံး( ၃ )ခု၊ ဓားမြှောင်( ၆ )ချောင်း၊ လက်ဖက်ရည် (၂ )ခွက် ။ဘာတစ်ခုမှဆက်စပ်လို့မရဘူး။ ပြီးတော့အခန်းနံပါတ် ၃၉ မှာမှ ဘာလို့လဲ။ အဖြေထွက်မလာ။အဲ့သည်နောက်တော့ သူဌေးဟာမတ်လရောက်ဖို့အတွက် တက်ကြွစွာနဲ့စောင့်နေတယ်။

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

မတ်လမှာလူငယ်က ရောက်လာတာကိုး။သူစောင့်စားတဲ့နေ့ရောက်လာတယ်။ မတ်လ ၁ ရက်နေ့ လူငယ်ရောက်လာတယ်။ အရင်လိုပဲ ၃၉ အခန်းကို လွတ်လားမေးတယ်။ အဲ့သည်အခန်းကို ယူတယ်ပြီးရင် အရင်လိုပဲသူလိုတာတွေတောင်းတယ်။

မနှစ်ကအတိုင်းပဲ အားလုံးအတူတူပဲတစ်ပုံစံတည်းပဲ။ တစ်နှစ်ထက် တစ်နှစ်အခန်းထဲကအသံတွေ ပိုပိုကျယ်လာတာကလွဲလို့ပေါ့။ မနက်ခင်းရောက်တော့ လူငယ်အခန်းလာအပ်တယ်။ သူဌေးက တောင်းတောင်းပန်ပန်နဲ့ လူငယ်ကိုမေးတယ်။

ဒီအခန်းထဲမှာကြားရတဲ့ အသံတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုပေါ့။ အဲ့သည်မှာလူငယ်က ပြန်ပြောတယ်။ man – တကယ်လို့ ကျွန်တော် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကိုပြောပြခဲ့ရင် ခင်ဗျားတခြား ဘယ်သူ့ကိုမှမပြောပြဘူး။

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဟိုတယ်အခန်းနံပါတ် (၃၉) (မိန်းကလေးများမဖတ်ရ)

ပြန်မရှင်းပြဘူးလို့ ကတိပေးနိုင်မလား boss – အင်းကတိပေးတယ် ဘယ်သူ့ကိုမှပြန်မပြောပါဘူးman – ကျိန်ဆိုမလား boss – ကျိန်ဆိုပါတယ် နောက်ဆုံးတော့လူငယ်က အဲ့သည်အခန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အမှန်ကို သူဌေးကို

အကြောင်းစုံဖွင့်ပြောပြခဲ့လိုက်တော့တယ်။ဒါပေမယ့်သူဌေးဟာ စိတ်ရင်းမှန်ပြီး ကတိတည်သူဖြစ်သည့်အလျောက်။ သူသိခဲ့သမျှအားလုံးကို ဘယ်သူ့ကိုထပ်မပြောပြတော့ပါဘူး။ အ့ကြောင့်ကျွန်တော်လဲ မသိပါဘူး။

သူပြောပြတဲ့အချိန် ကျွန်တော်ပြန်လာပြောပြပါ့မယ်။ သွားလတ်အူးမယ် သလား။

Credit-original writer

unicode